Achter de geraniums is stilstand

Zij die achter de geraniums gaan zitten wachten op hun dood, zullen niet langer energetisch kunnen groeien en geen of weinig zuivere dingen meer waarnemen. Ze gaan zich zorgen maken over het leven, terwijl het belangrijkste in het leven is je geen zorgen te maken, actief bezig te blijven en niet achter de geraniums te gaan zitten. Zelfs in een invalidenwagen of met looprek is dat niet nodig. Zorg, dat je de stilte in jezelf vindt, dat je contact hebt met je onderbewuste en dit laat zien in het handelen van het bewuste, waardoor je een samensmelting ontvangt en er tevredenheid, rust en vertrouwen over je heen komt. Dat hetgeen je in deze fase aantrekt ook naar je toekomt in synchroniteit en polariteit. Het komt naar je toe omdat je er mee bezig bent en het niet afwijst, geen beren op je weg ontmoet, maar in vertrouwen blijft en dit naar buiten uitdraagt en in je aura laat zien. Het moet voelbaar zijn en echt, je moet er dus volledig achter staan. Loslaten is hier het devies, alles dat je loslaat komt naar je toe. Het is dus ook heel belangrijk om uitkomsten van iets los te laten. Je zaait en laat het denken aan de oogsttijd maar los. Dat is de kunst van het leven.

Blauwdruk

Daarnaast hebben we nog energetische lichamen die onze energiebuffers zijn. Door één te zijn met je geest, lichaam en ziel kun je er achter komen wat de ziel hier op de aarde komt doen. Want: Waarom ben je naar de aarde gekomen? Wat is je doel van deze zijnsvorm? Waarom kom je hier? Dat zijn de levensvragen die vanzelf naar voren komen. Al deze informatie ligt omsloten in je blauwdruk, die gelegen is in het deel van de hersenen dat, zogenaamd, niet gebruikt wordt volgens wetenschappers. Dat deel is best een heel groot deel, daar is onze bibliotheek gelegen, daar zijn de waarnemingen gelegen, die zolang als wij bestaan al in de blauwdruk worden opgeslagen. De blauwdruk gaat dus met de ziel mee wanneer deze incarneert.

Incarneren een feit

Dat wij incarneren is voor ons duidelijk omdat wij ons bewust zijn van het onbewuste en daardoor bij onze eigen bibliotheek kunnen komen. Dat is een hele reis en daar kom je niet zomaar, maar alles is te leren. Als wij incarneren dan is dat met een reden, om de ziel te laten waarnemen, voelen wat in aanleg aan weten aanwezig is. Alleen het weten is pas echt weten als je zelf hebt kunnen ervaren. ‘Arm zijn’ is een begrip, maar wat is ‘arm’? Je weet wel wat ‘arm’ is, maar echt weten doe je het pas als je het hebt meegemaakt. Pas als je werkelijk zelf arm bent geweest, dan kun je weten wat het is en anders kun je alleen maar beamen dat je het begrip ‘arm’ kent, maar eigenlijk niet goed weet wat het is, omdat je het nog nooit gevoeld hebt wat ‘arm zijn’ is. Dat is werkelijk waarnemen, je kunt je er natuurlijk een voorstelling van maken en je inleven, maar het gevoel om ‘arm te zijn’ ken je niet.

Ervaren is wat de ziel komt doen op de aarde, sterker worden door het innerlijke weten, te leren voelen. Dat is de leerweg, voelen ‘hoe het is’ en daarna uitleggen ‘wat het is’. Ervaring is de beste leermeester en dat is een wijsheid die van kracht blijft. Wanneer een ziel incarneert, krijgt deze een nieuwe geest en wanneer die over de ziel heen gaat dan is de ziel versluierd en de geest afgesloten van het weten en ervaren van de ziel. De geest zal op de voorgrond aanwezig zijn. De ziel zit binnenin en kan waarschuwingen afgeven door ingevingen en door gevoelens door te geven en weten door te geven maar als de geest niet in staat is te ‘luisteren’, zich niet bewust is om te luisteren, dan blijf je zoekend. Wanneer de geest niet in staat is om tot rust te komen, dan kan er geen stilte plaatsvinden en kun je niet of nog niet jezelf vinden. Om jezelf te vinden, dus geest en ziel één te laten worden, zul je eerst moeten verwerken en alle obstakels uit dit leven en andere levens moeten wegwerken. Je haalt die informatie uit je bibliotheek. Een mysticus is op z’n minst in staat om terug te gaan naar de oervorm en ook naar andere levens die indruk hebben gemaakt, waar je bijvoorbeeld een geestdeel hebt achter moeten laten, zodat je het in deze tijd weer kunt gaan ophalen, wanneer je de juiste methodieken toepast. In ieder leven dat traumatisch eindigt kunnen geestdelen achterblijven, die zich op een gegeven moment kunnen manifesteren als deelpersoonlijkheid. Dat zijn niet de enige deelpersoonlijkheden waar je last van kunt hebben in je huidige leven. Het gaat te ver om dat ook hier te behandelen, dat is te verwarrend en ik zal het daarom achterwege laten. In cursussen leg ik dat uit aan hen die er interesse voor opbrengen.

Meldt u nu gratis aan en ontvang automatisch de actuele informatie over de activiteiten.